De Waanzin van de Europese Visserij Regelgeving (1)

Als visser probeer je zo duurzaam mogelijk de visserij te beoefenen. Die trend is lang geleden al ingezet. Er heeft op grote schaal innovatie plaatsgevonden in de visserij sector. Die innovatie gaat tot op de dag van vandaag door om nog duurzamer en maatschappelijk verantwoord de visserij te beoefenen.

De visserij regelgeving staat op vele punten echter haaks op de wens om de visserij duurzaam en maatschappelijk verantwoord uit te voeren.

Als voorbeeld nemen we een twinrig visser op schol. Deze visser viste in gebied X met wijde mazen om vooral de grotere schollen te vangen.  De kleine scholsorteringen kunnen op die wijze weer verder groeien. Bijkomend voordeel is dat de ook andere vissoorten die in het net terecht komen een grotere afmeting hebben, kleine sorteringen van die soorten wordt dus ook niet mee gevangen.

Bijvangst.

Als je specifiek op schol vist, vang je automatisch in geringe aantallen ook andere vissoorten.  Een bord voor het net hangen met verboden toegang voor “vissoort X, Y en Z” helpt namelijk niet. Door innovaties is al veel vooruitgang geboekt om zo weinig mogelijk andere soorten bij te vangen.

Verandering van gebied X naar gebied Y.

De twinrig visser besluit uit gebied X weg te vissen en het te proberen in het aansluitende gebied Y. Zich niet bewust zijnde dat er in gebied Y een andere “regelgeving” geld. In gebied Y geld regelgeving waardoor men verplicht is met kleine mazen te vissen.

Door deze verplichting om met kleine mazen te vissen vangt men dus kleinere schollen en andere vissoorten die men met grote mazen niet vangt.  Het kleine spul dat men vangt, waarvan het merendeel nog nooit gepaaid heeft, word door deze verplichte regelgeving mee gevangen. Deze regelgeving is totaal in strijd met een duurzaam en maatschappelijk verantwoord beheer van de Noordzee.

Bekeuring.

Bij controle door de visserijinspectie blijkt dat men niet met kleine mazen vist, maar met grote mazen. Resultaat een dikke boete omdat je duurzaam en maatschappelijk verantwoord de visserij beoefent. 

Uit dit voorbeeld over de EU visserij regelgeving blijkt dat die regelgeving haaks staat op een duurzaam en maatschappelijk  verantwoorde Noordzee visserij. De visserman die besluit te innoveren en duurzaam en maatschappelijk verantwoord te ondernemen betaald de rekening uiteindelijk wel.....

Nils Luijt (op persoonlijke titel)

Secretaris Visserijvereniging Noordwest
Tel 06-51665433

 ------------
 Reageren kan, alleen reacties met uw volledige naam worden geplaatst.

Historische Dag voor Nederlandse Kottervisserij

6 Februari 2013 is wellicht een belangrijke dag voor de Nederlandse Kottervisserij. Er is een besluit genomen dat men gaat werken aan een totstandkoming van één beroepsorganisatie. De Nederlandse Vissersbond en Visned moeten samen verder gaan onder een andere beroepsorganisatie.

In de ledenraad van de Nederlandse Vissersbond heb ik om dit te bewerkstelligen volmondig ja gestemd. De roep van de leden  voor één organisatie is groot geworden en bestuurders dienen hier dan ook naar te luisteren.

Onze groep wordt steeds kleiner en door samen te gaan zal de beroepsgroep naar buiten toe zich sterker kunnen profileren. Ook zal het qua kostenefficiëntie beter worden.  Alle leden zullen hier baat bij hebben. Er zal echter nog veel moeten gebeuren  om te komen tot één organisatie maar er is afgesproken dat men zonder voorwaarden vooraf en op een vlotte manier hiermee aan de slag gaat. 

Discardban

Dan is er in de afgelopen periode door een besluit in de Europese Commissie een gedrocht voor de Noordzeevisserij gecreëerd; ‘’De discard ban”. Als ik hier aan denk maak ik mij ongerust over de uitvoerbaarheid van dit gebeuren.

Het betekent  dat er geen vis meer overboord gezet mag worden en dat alles wat gevangen wordt buiten de verplichte maten voor de vis en de vis waar geen quotum ter beschikking voor is, aangeland dient te worden.

Ikzelf ben van mening dat 25 tot 75 procent van overboord gezette vis het wel overleeft  en dat door de aanlandingsplicht voor discards de overlevingskans nihil is.

De visserman gaat dit bewijzen door experimenten uit te gaan uitvoeren. Vele schepen hebben zich hiervoor als vrijwilliger aangemeld, omdat men erin gelooft dat er wel overlevingskansen zijn voor de vis die niet meer over boord gezet mag worden.

Zelf denk ik dan bijvoorbeeld aan kortere vistrekken en veel water tijdens de verwerking.  Tevens wordt de visserman ook nog eens op hoge kosten gejaagd door dit besluit.

Door de jaren heen heeft de visserij bewezen dat zij de discardvangsten sterk naar beneden hebben gebracht en dat de beleidsbepalende mensen  meer naar de visserij hadden moeten luisteren voor alternatieven voor de ‘’De dicsard ban” Ik heb het idee dat de Nederlandse regering door de Europese commissie onder druk is gezet bij hun besluitvoering.

Door onjuiste besluitvorming ontstaan er problemen voor de visserman , waardoor het steeds moeilijker wordt om op een verantwoorde manier zijn boterham te verdienen. Het zijn hard werkende mensen die mede zorgdragen aan de voedselbehoefte van de mens. Helaas ondervindt men steeds meer tegenwerking.

Overleg visserij accountants en fiscalisten.

Op 6 maart heb ik weer om de tafel gezeten met de landelijke collega’s van het Visserij -kantorenoverleg  van samenwerkende accountants en fiscalisten. In dit overleg worden de fiscale aspecten die betrekking hebben op de visserij besproken.

De bedoeling hiervan is om tot elkaar te komen om fiscale zaken zoveel mogelijk uniform te behandelen, zodat wanneer er discussies ontstaan je je samen sterk kunt maken.

In dit overleg kwam naar voren dat de visser die wil innoveren aanloopt tegen een financieringsprobleem. In deze moeilijke tijd waarin we nu leven willen of kunnen de banken geen geld vrijmaken voor duurzame en innovatieve projecten die noodzakelijk zijn voor de visserij .

Dit begrijp ik niet helemaal want de aanvragen die onderbouwd zijn met cijfers laten goede prognoses zien. De terugverdienperiode is ook goed te noemen. De visser wil en blijft zijn nek uitsteken. Daarom roep ik de banken op om mee te doen, want samen kunnen we er voor zorgen dat wij onze heerlijke Noordzeeproducten kunnen blijven aanvoeren.

De BRA 2 vist goed en de besommingen zijn redelijk. Hoofdzakelijk bestaat de vangst nu uit schol. De kreeftjes laten zich zoals ieder jaar in deze periode moeilijker vangen, doordat ze naar wij denken de grond in duiken wanneer het water koud is.

In de jaren negentig viste ik met een kotter van 3.000 pk. Wij visten toen dikwijls op schol.

Als wij in die tijd in 9 dagen 400 a 500 kisten schol konden vangen waren we zeer tevreden. 

Door de inspanning van de visser  op het gebied van vangstbeheersing is het nu mogelijk dat mijn broer, vissende met een Eurokotter van 300 pk deze vangsten ook binnen haalt. De stand van de schol is dus aanzienlijk gegroeid. En zo zijn er meer voorbeelden te noemen.

De overheid moet  naar ons blijven luisteren en  geen gedrochten creëren  die niets toevoegen. Laten we  blijven werken aan een uitvoerbaar en aanvaardbaar beleid voor alle partijen.

Hier wil ik het bij laten voor deze periode.

Ik groet u allen visserijvrienden.

Gerrit Kraak FA

Voorzitter

“Visserijvereniging Noordwest”.

Brusselse discardban ecologische ramp voor verantwoorde visserij.

Dit is een origineel bericht van Stichting SWNM 

-------------------------------------------------

Het Europese Parlement stemde woensdag 6 februari voor een Europabrede aanlandingsplicht voor bijvangst in visserij, de zogenaamde 'discardban'. De omstreden ban zou 'overbevissing' eindigen volgens Duits Europarlementariër Ulrike Rodust, en moet in 2014 ingaan. In de praktijk met verschillende types visserij kan de Brusselse ban leiden tot ecologische ramp met hoge kosten.

Dat blijkt uit literatuuronderzoek dat de Stichting Wetenschappelijk Natuur- en Milieubeleid (SWNM) uitvoerde, met advies van internationale experts. De SWNM toetst in haar nieuwe Discardwijzer 2013 nut en noodzaak van voorgenomen aanlandingsplicht in 18 vragen en antwoorden. De Brusselse ban verplicht ook Nederlandse vissers alle bijgevangen vis dood aan wal te dumpen. Daar moet bijvangst dan tot vismeel voor diervoeding worden verwerkt, menselijke consumptie is verboden. Juist voor bijgevangen vis met hoge overleving na vrijlating in zee werkt die regel destructief.

Canadese term 'releases' houdt rekening met overleving bijvangst
Europese politici stellen in een persverklaring dat alle bijvangst na vrijlating in zee sterft. Deze aanname stemt niet overeen met de internationale praktijk en 100 jaar biologisch onderzoek. Veel soorten- waaronder platvis als volwassen tong- zijn goed bestand tegen vangst en dekbehandeling. De North Sea Regional Advisory Council pleitte april vorig jaar tegen de discardban als doel. Het omstreden beleidsvoornemen zou verschil verwaarlozen in visserijen en overleving van bijvangst.

Landen als Canada minderden succesvol hun bijvangstpercentages in bodemvisserij van 26 procent in 1996 naar 8 procent in 2008, door wél rekening te houden met verschil in kwetsbaarheid van gevangen vissoorten. Canadese visserijexperts gebruiken in plaats van discards - dump- de term 'releases': vrijlatingen voor terugzetten van levende bijvangst.

Problemen overleving discards 30 jaar opgelost
SWNM-adviseur en visserijbioloog dr. Dolf Boddeke, ontwikkelde voor garnalenvisserij de spoelsorteermachine bij het Rijksinstituut voor Visserijonderzoek RIVO, voorloper van Wageningen Imares. De machine scheidt bijgevangen jonge platvis in zeewater van garnalen en wordt vrijgelaten. 'Discardproblemen met overleving van bijgevangen jonge platvis zijn in die visserij al 30 jaar geleden opgelost', stelt Boddeke. 'De machine is nu algemeen in gebruik'. Volgens Boddeke vraagt oplossing van discardproblemen om creatief praktijkgericht denken, afgestemd op het type visserij. De Brusselse discardban houdt geen rekening met praktijkverschillen.

Enige Europese Pilot discardban mislukt
Daarnaast negeert het Europees Parlement de uitkomsten van onderzoek dat de Europese Commissie liet doen naar mindering van discards. De enige proef met een discardban in Duitsland mislukte reeds in de beginfase. Van overige 14 pilotprojecten slaagden alleen projecten met draagvlak in de visserijsector. Er blijkt geen harde relatie te bestaan tussen de omstreden discardban en progressief beleid, zoals Europese politici stellen. De ban bestaat al sinds de Sovjettijd in Rusland, waar dode bijvangst aan wal wordt gedumpt.

Falend Europees beleid oorzaak discards
Vaak blijken hoge percentages dode bijvangst juist het gevolg van Europese regulering rond quota. Britse vissers werden daardoor verplicht goede vis overboord te zetten van soorten met lage overleving na vangst. 'In de afgelopen 30 jaar van Gemeenschappelijk Visserijbeleid bleek de Brusselse bureaucratie niet in staat tot effectief beleid dat discards mindert', stelt SWNM-voorzitter Meindert Hoefnagel vast. 'Terwijl de sector zelf wél initiatief nam om bijvangst te minderen. Dump van dode vis aan wal is in niemand's belang. De stemming van het Europarlement lijkt meer een uiting van de wens van Europese politici om zichzelf te profileren, dan gevolg van praktijkkennis.'

Al in 2005 stelde de FAO vast dat de visserij haar discardpercentage minderde ten opzichte van het FAO-rapport in 1994 van meer dan 20 procent naar gemiddeld 8 procent. Aannames van Europese politici leunen vaak op verouderde gegevens, die volgens de FAO door actiegroepen werden misbruikt.

-------------- Einde Persbericht ------------