Aan de bestuursleden van de Nederlandse Visserij PO’s,
Als iemand met een groot hart voor de visserij wil ik mij via deze mail tot u wenden. Naar mijn mening is de kottervisserij door onze beleidsmensen in een zeer benarde situatie gemanoeuvreerd. In het nieuwe GVB zitten een aantal lastige hobbels. Eén hiervan is de aanlandplicht.
Het heeft geen uitleg nodig wat dit voor de tong- en -kreeftvisserij gaat betekenen. Als bij deze visserij 5 procent discards is toegestaan, betekent dit naar mijn mening het einde voor de 8 cm visserij. De garnalenvisserij blijft nu nog buiten schot, maar de verwachting is dat dit niet zo zal blijven.
Wanneer een collega bestuurder roept: " Ik zie genoeg aanknopingspunten om de discardban aan te pakken", kan ik dit niet begrijpen. We moeten ons in ieder geval niet blind staren op de drie miljoen euro die onze staatssecretaris ons voorhoudt.
Vorige week is er door onze vertegenwoordigers met de staatssecretaris gesproken. Zij heeft gevraagd of de kotterorganisaties, trawlerrederijen en de handel, gezamenlijk een brief aan haar willen schrijven. Daarin moet worden verwoord hoe er tegen haar opstelling tegen de diverse onderwerpen wordt aangekeken.
Als ledenraad van de Nederlandse Vissersbond hebben wij bij onze uitvoerende mensen er dringend op aangedrongen dat we samen met de leden van VisNed moeten optrekken. Wij blijven bij het standpunt dat we de discardban niet zullen accepteren. Wij menen dat dit een doodsteek voor de visserij is.
De ledenraad bestaat hoofdzakelijk uit praktijkmensen. Zij vertegenwoordigen ook het geluid van de leden van de club. Wat voor onze leden telt, geldt volgens mij ook voor de leden van de andere visserijorganisaties. Naast de discardban hebben we nu ook te maken met gesloten gebieden op Noord- en Waddenzee. Ook hier moeten we samen optrekken voor zo goed mogelijke resultaten.
Ik wil u oproepen om op korte termijn gezamenlijk als Ledenraad van de Nederlandse Vissersbond en de bestuurders van de PO’s om de tafel te gaan zitten. Het is onze plicht om de uitvoerende mensen te voeden met de meningen van de leden. We moeten snel handelen; daarom is snel bij elkaar komen wenselijk.
Uit naam van de leden moet een brief aan de staatssecretaris opgesteld worden, waarin de onderwerpen duidelijk verwoord worden. Wij willen als ledenraad van de Nederlandse Vissersbond samen met de leden van de andere visserijorganisaties strijden tegen de aanlandplicht. Wij willen graag verder praten over het samengaan van de organisaties.
Met deze mail hoop ik een brug te slaan. Ik vind dat het mijn plicht is dit te proberen.
Met vriendelijke groet,
Gerrit Kraak FA
Voorzitter Visserijvereniging Noordwest
________________________________________________________
Dit bericht is afgelopen week verstuurd naar de Nederlandse PO's in de visserijsector.
Posts tonen met het label discardban. Alle posts tonen
Posts tonen met het label discardban. Alle posts tonen
zondag 23 juni 2013
zondag 26 mei 2013
"Het ijzer smeden als het heet is!!"
Visserijvrienden:
Het is nodig om samen op te trekken en één stem te
laten horen! 6 februari j.l. is er een weg ingeslagen om dit te realiseren. Het is begrijpelijk dat hier tijd voor nodig is, maar
door de problematiek die op ons af blijft komen bemerk ik dat hier geen tijd voor is.
Het is de hoogste
tijd om met elkaar de strijd aan te gaan. Ik wil in ieder geval niet verzaken ,maar mij inspannen om het tij te doen keren. Voormannen en bestuursleden van regionale- en landelijke
organisaties: ”Ga face to face de discussie met elkaar aan en kom
daarna naar buiten met één stem”.
Op 2 mei j.l. heeft aan boord van de TX 10, een kleine
afvaardiging vanuit de visserij,
informeel gesproken met de heer
André Bosman (tweede Kamerlid VVD en woordvoerder Visserij). Tijdens dit
gesprek kwam sterk naar voren dat het voor de politiek makkelijker is als er
één stem- geluid is. Hij heeft begrip
voor onze problemen, maar of we hier
wat aan hebben, zal blijken.
Ik ben er van overtuigd dat de vissers zich mogen laten horen tegen de
wurgende en verstikkende regelgeving die iedere keer wordt opgelegd.Op deze manier ontnemen ze de visser alle ruimte en zin om de visserij uit te oefenen.
Al jaren gaan wij ervoor om op een duurzame en
verantwoorde manier vis te vangen. De resultaten laten zien dat we hiermee op de goede weg zijn. Het lijkt erop dat
Europa ons als beloning door middel van
regelgeving probeert uit te roeien .
Laten wij als voorschot op één landelijke
visserijorganisatie met alle collega’s
uit de visserij, lid van welke club dan
ook, de stap nemen door gezamenlijk NEE te zeggen tegen de aanlandplicht.
Laat het Manifest tegen de aanlandplicht een stuk zijn wat wij met de gehele sector dragen; (http://www.vissersbond.nl/index.php?mod=news&id=488).
aanlandplichtNEE@vissersbond.nl. Plaats een boodschap in deze mail of gebruik de woorden: AANLANDPLICHT NEE.
Vooralsnog maakt onze noodkreet geen indruk op de
politiek. Mijn vermoeden dat we niet
serieus worden genomen wordt hier weer bevestigd.
De politiek laat ons geen keus . Als zij niet naar ons luisteren, wat
moeten wij dan? Er moet in ieder geval gezamenlijk een manier bedacht
worden om hen te laten inzien dat zij
niet op een realistische manier met beleidsvorming bezig zijn.
Met vriendelijke groet,
Gerrit Kraak
(Voorzitter Visserijvereniging Noordwest)
vrijdag 8 februari 2013
Brusselse discardban ecologische ramp voor verantwoorde visserij.
Dit is een origineel bericht van Stichting SWNM
-------------------------------------------------
Het Europese Parlement stemde woensdag 6 februari voor een
Europabrede aanlandingsplicht voor bijvangst in visserij, de zogenaamde
'discardban'. De omstreden ban zou 'overbevissing' eindigen volgens
Duits Europarlementariër Ulrike Rodust, en moet in 2014 ingaan. In de
praktijk met verschillende types visserij kan de Brusselse ban leiden
tot ecologische ramp met hoge kosten.
Dat blijkt uit literatuuronderzoek dat de Stichting Wetenschappelijk Natuur- en Milieubeleid (SWNM) uitvoerde, met advies van internationale experts. De SWNM toetst in haar nieuwe Discardwijzer 2013 nut en noodzaak van voorgenomen aanlandingsplicht in 18 vragen en antwoorden. De Brusselse ban verplicht ook Nederlandse vissers alle bijgevangen vis dood aan wal te dumpen. Daar moet bijvangst dan tot vismeel voor diervoeding worden verwerkt, menselijke consumptie is verboden. Juist voor bijgevangen vis met hoge overleving na vrijlating in zee werkt die regel destructief.
Canadese term 'releases' houdt rekening met overleving bijvangst
Europese politici stellen in een persverklaring dat alle bijvangst na vrijlating in zee sterft. Deze aanname stemt niet overeen met de internationale praktijk en 100 jaar biologisch onderzoek. Veel soorten- waaronder platvis als volwassen tong- zijn goed bestand tegen vangst en dekbehandeling. De North Sea Regional Advisory Council pleitte april vorig jaar tegen de discardban als doel. Het omstreden beleidsvoornemen zou verschil verwaarlozen in visserijen en overleving van bijvangst.
Landen als Canada minderden succesvol hun bijvangstpercentages in bodemvisserij van 26 procent in 1996 naar 8 procent in 2008, door wél rekening te houden met verschil in kwetsbaarheid van gevangen vissoorten. Canadese visserijexperts gebruiken in plaats van discards - dump- de term 'releases': vrijlatingen voor terugzetten van levende bijvangst.
Problemen overleving discards 30 jaar opgelost
SWNM-adviseur en visserijbioloog dr. Dolf Boddeke, ontwikkelde voor garnalenvisserij de spoelsorteermachine bij het Rijksinstituut voor Visserijonderzoek RIVO, voorloper van Wageningen Imares. De machine scheidt bijgevangen jonge platvis in zeewater van garnalen en wordt vrijgelaten. 'Discardproblemen met overleving van bijgevangen jonge platvis zijn in die visserij al 30 jaar geleden opgelost', stelt Boddeke. 'De machine is nu algemeen in gebruik'. Volgens Boddeke vraagt oplossing van discardproblemen om creatief praktijkgericht denken, afgestemd op het type visserij. De Brusselse discardban houdt geen rekening met praktijkverschillen.
Enige Europese Pilot discardban mislukt
Daarnaast negeert het Europees Parlement de uitkomsten van onderzoek dat de Europese Commissie liet doen naar mindering van discards. De enige proef met een discardban in Duitsland mislukte reeds in de beginfase. Van overige 14 pilotprojecten slaagden alleen projecten met draagvlak in de visserijsector. Er blijkt geen harde relatie te bestaan tussen de omstreden discardban en progressief beleid, zoals Europese politici stellen. De ban bestaat al sinds de Sovjettijd in Rusland, waar dode bijvangst aan wal wordt gedumpt.
Falend Europees beleid oorzaak discards
Vaak blijken hoge percentages dode bijvangst juist het gevolg van Europese regulering rond quota. Britse vissers werden daardoor verplicht goede vis overboord te zetten van soorten met lage overleving na vangst. 'In de afgelopen 30 jaar van Gemeenschappelijk Visserijbeleid bleek de Brusselse bureaucratie niet in staat tot effectief beleid dat discards mindert', stelt SWNM-voorzitter Meindert Hoefnagel vast. 'Terwijl de sector zelf wél initiatief nam om bijvangst te minderen. Dump van dode vis aan wal is in niemand's belang. De stemming van het Europarlement lijkt meer een uiting van de wens van Europese politici om zichzelf te profileren, dan gevolg van praktijkkennis.'
Al in 2005 stelde de FAO vast dat de visserij haar discardpercentage minderde ten opzichte van het FAO-rapport in 1994 van meer dan 20 procent naar gemiddeld 8 procent. Aannames van Europese politici leunen vaak op verouderde gegevens, die volgens de FAO door actiegroepen werden misbruikt.
-------------- Einde Persbericht ------------
Dat blijkt uit literatuuronderzoek dat de Stichting Wetenschappelijk Natuur- en Milieubeleid (SWNM) uitvoerde, met advies van internationale experts. De SWNM toetst in haar nieuwe Discardwijzer 2013 nut en noodzaak van voorgenomen aanlandingsplicht in 18 vragen en antwoorden. De Brusselse ban verplicht ook Nederlandse vissers alle bijgevangen vis dood aan wal te dumpen. Daar moet bijvangst dan tot vismeel voor diervoeding worden verwerkt, menselijke consumptie is verboden. Juist voor bijgevangen vis met hoge overleving na vrijlating in zee werkt die regel destructief.
Canadese term 'releases' houdt rekening met overleving bijvangst
Europese politici stellen in een persverklaring dat alle bijvangst na vrijlating in zee sterft. Deze aanname stemt niet overeen met de internationale praktijk en 100 jaar biologisch onderzoek. Veel soorten- waaronder platvis als volwassen tong- zijn goed bestand tegen vangst en dekbehandeling. De North Sea Regional Advisory Council pleitte april vorig jaar tegen de discardban als doel. Het omstreden beleidsvoornemen zou verschil verwaarlozen in visserijen en overleving van bijvangst.
Landen als Canada minderden succesvol hun bijvangstpercentages in bodemvisserij van 26 procent in 1996 naar 8 procent in 2008, door wél rekening te houden met verschil in kwetsbaarheid van gevangen vissoorten. Canadese visserijexperts gebruiken in plaats van discards - dump- de term 'releases': vrijlatingen voor terugzetten van levende bijvangst.
Problemen overleving discards 30 jaar opgelost
SWNM-adviseur en visserijbioloog dr. Dolf Boddeke, ontwikkelde voor garnalenvisserij de spoelsorteermachine bij het Rijksinstituut voor Visserijonderzoek RIVO, voorloper van Wageningen Imares. De machine scheidt bijgevangen jonge platvis in zeewater van garnalen en wordt vrijgelaten. 'Discardproblemen met overleving van bijgevangen jonge platvis zijn in die visserij al 30 jaar geleden opgelost', stelt Boddeke. 'De machine is nu algemeen in gebruik'. Volgens Boddeke vraagt oplossing van discardproblemen om creatief praktijkgericht denken, afgestemd op het type visserij. De Brusselse discardban houdt geen rekening met praktijkverschillen.
Enige Europese Pilot discardban mislukt
Daarnaast negeert het Europees Parlement de uitkomsten van onderzoek dat de Europese Commissie liet doen naar mindering van discards. De enige proef met een discardban in Duitsland mislukte reeds in de beginfase. Van overige 14 pilotprojecten slaagden alleen projecten met draagvlak in de visserijsector. Er blijkt geen harde relatie te bestaan tussen de omstreden discardban en progressief beleid, zoals Europese politici stellen. De ban bestaat al sinds de Sovjettijd in Rusland, waar dode bijvangst aan wal wordt gedumpt.
Falend Europees beleid oorzaak discards
Vaak blijken hoge percentages dode bijvangst juist het gevolg van Europese regulering rond quota. Britse vissers werden daardoor verplicht goede vis overboord te zetten van soorten met lage overleving na vangst. 'In de afgelopen 30 jaar van Gemeenschappelijk Visserijbeleid bleek de Brusselse bureaucratie niet in staat tot effectief beleid dat discards mindert', stelt SWNM-voorzitter Meindert Hoefnagel vast. 'Terwijl de sector zelf wél initiatief nam om bijvangst te minderen. Dump van dode vis aan wal is in niemand's belang. De stemming van het Europarlement lijkt meer een uiting van de wens van Europese politici om zichzelf te profileren, dan gevolg van praktijkkennis.'
Al in 2005 stelde de FAO vast dat de visserij haar discardpercentage minderde ten opzichte van het FAO-rapport in 1994 van meer dan 20 procent naar gemiddeld 8 procent. Aannames van Europese politici leunen vaak op verouderde gegevens, die volgens de FAO door actiegroepen werden misbruikt.
-------------- Einde Persbericht ------------
Abonneren op:
Posts (Atom)