"Het ijzer smeden als het heet is!!"

Visserijvrienden:

Het is nodig om samen op te trekken en  één stem te  laten horen! 6 februari j.l. is er een weg  ingeslagen om dit te realiseren. Het is begrijpelijk dat hier tijd voor nodig is, maar door de problematiek die op ons af blijft komen bemerk ik dat hier  geen tijd voor is. 

Het is  de hoogste tijd om met elkaar de strijd aan te gaan. Ik wil in ieder geval niet verzaken ,maar  mij inspannen om het tij te doen keren. Voormannen en bestuursleden van regionale- en landelijke organisaties: ”Ga face to face de discussie met elkaar aan en kom daarna naar buiten met één stem”.

Op 2 mei j.l. heeft aan boord van de TX 10, een kleine afvaardiging vanuit de visserij,  informeel gesproken  met de heer André Bosman (tweede Kamerlid VVD en woordvoerder Visserij). Tijdens  dit gesprek kwam sterk naar voren dat het voor de politiek makkelijker is als er één stem- geluid is. Hij heeft  begrip voor onze problemen, maar  of we hier wat aan hebben, zal blijken.

Ik ben er van overtuigd  dat de vissers zich mogen laten horen tegen de wurgende en verstikkende regelgeving die  iedere keer wordt opgelegd.Op deze manier ontnemen ze  de visser alle ruimte  en zin  om de visserij uit te oefenen. 

Al jaren gaan wij ervoor om op een duurzame en verantwoorde manier vis te vangen. De resultaten laten zien dat we hiermee op de goede weg zijn.  Het lijkt erop dat Europa ons als beloning  door middel van regelgeving probeert uit te roeien .

Laten wij als voorschot op één landelijke visserijorganisatie met alle collega’s uit de visserij, lid van welke club dan ook, de stap nemen door gezamenlijk NEE te zeggen tegen de aanlandplicht.

Laat het Manifest tegen de aanlandplicht een stuk zijn wat wij met de gehele sector dragen; (http://www.vissersbond.nl/index.php?mod=news&id=488). 

Laat uw NEE horen  door middel van het sturen van een mail naar:

aanlandplichtNEE@vissersbond.nl.  Plaats een boodschap  in deze mail of gebruik de woorden: AANLANDPLICHT  NEE.

Vooralsnog maakt onze noodkreet geen indruk op de politiek.  Mijn vermoeden dat we niet serieus worden genomen wordt hier weer  bevestigd.  De politiek laat ons geen keus . Als zij niet naar ons luisteren, wat moeten wij dan? Er moet in ieder geval gezamenlijk een manier bedacht worden om hen  te laten inzien dat zij niet op een realistische manier met beleidsvorming bezig zijn.

Met vriendelijke groet,

Gerrit Kraak

(Voorzitter Visserijvereniging Noordwest)

Brusselse discardban ecologische ramp voor verantwoorde visserij.

Dit is een origineel bericht van Stichting SWNM 

-------------------------------------------------

Het Europese Parlement stemde woensdag 6 februari voor een Europabrede aanlandingsplicht voor bijvangst in visserij, de zogenaamde 'discardban'. De omstreden ban zou 'overbevissing' eindigen volgens Duits Europarlementariër Ulrike Rodust, en moet in 2014 ingaan. In de praktijk met verschillende types visserij kan de Brusselse ban leiden tot ecologische ramp met hoge kosten.

Dat blijkt uit literatuuronderzoek dat de Stichting Wetenschappelijk Natuur- en Milieubeleid (SWNM) uitvoerde, met advies van internationale experts. De SWNM toetst in haar nieuwe Discardwijzer 2013 nut en noodzaak van voorgenomen aanlandingsplicht in 18 vragen en antwoorden. De Brusselse ban verplicht ook Nederlandse vissers alle bijgevangen vis dood aan wal te dumpen. Daar moet bijvangst dan tot vismeel voor diervoeding worden verwerkt, menselijke consumptie is verboden. Juist voor bijgevangen vis met hoge overleving na vrijlating in zee werkt die regel destructief.

Canadese term 'releases' houdt rekening met overleving bijvangst
Europese politici stellen in een persverklaring dat alle bijvangst na vrijlating in zee sterft. Deze aanname stemt niet overeen met de internationale praktijk en 100 jaar biologisch onderzoek. Veel soorten- waaronder platvis als volwassen tong- zijn goed bestand tegen vangst en dekbehandeling. De North Sea Regional Advisory Council pleitte april vorig jaar tegen de discardban als doel. Het omstreden beleidsvoornemen zou verschil verwaarlozen in visserijen en overleving van bijvangst.

Landen als Canada minderden succesvol hun bijvangstpercentages in bodemvisserij van 26 procent in 1996 naar 8 procent in 2008, door wél rekening te houden met verschil in kwetsbaarheid van gevangen vissoorten. Canadese visserijexperts gebruiken in plaats van discards - dump- de term 'releases': vrijlatingen voor terugzetten van levende bijvangst.

Problemen overleving discards 30 jaar opgelost
SWNM-adviseur en visserijbioloog dr. Dolf Boddeke, ontwikkelde voor garnalenvisserij de spoelsorteermachine bij het Rijksinstituut voor Visserijonderzoek RIVO, voorloper van Wageningen Imares. De machine scheidt bijgevangen jonge platvis in zeewater van garnalen en wordt vrijgelaten. 'Discardproblemen met overleving van bijgevangen jonge platvis zijn in die visserij al 30 jaar geleden opgelost', stelt Boddeke. 'De machine is nu algemeen in gebruik'. Volgens Boddeke vraagt oplossing van discardproblemen om creatief praktijkgericht denken, afgestemd op het type visserij. De Brusselse discardban houdt geen rekening met praktijkverschillen.

Enige Europese Pilot discardban mislukt
Daarnaast negeert het Europees Parlement de uitkomsten van onderzoek dat de Europese Commissie liet doen naar mindering van discards. De enige proef met een discardban in Duitsland mislukte reeds in de beginfase. Van overige 14 pilotprojecten slaagden alleen projecten met draagvlak in de visserijsector. Er blijkt geen harde relatie te bestaan tussen de omstreden discardban en progressief beleid, zoals Europese politici stellen. De ban bestaat al sinds de Sovjettijd in Rusland, waar dode bijvangst aan wal wordt gedumpt.

Falend Europees beleid oorzaak discards
Vaak blijken hoge percentages dode bijvangst juist het gevolg van Europese regulering rond quota. Britse vissers werden daardoor verplicht goede vis overboord te zetten van soorten met lage overleving na vangst. 'In de afgelopen 30 jaar van Gemeenschappelijk Visserijbeleid bleek de Brusselse bureaucratie niet in staat tot effectief beleid dat discards mindert', stelt SWNM-voorzitter Meindert Hoefnagel vast. 'Terwijl de sector zelf wél initiatief nam om bijvangst te minderen. Dump van dode vis aan wal is in niemand's belang. De stemming van het Europarlement lijkt meer een uiting van de wens van Europese politici om zichzelf te profileren, dan gevolg van praktijkkennis.'

Al in 2005 stelde de FAO vast dat de visserij haar discardpercentage minderde ten opzichte van het FAO-rapport in 1994 van meer dan 20 procent naar gemiddeld 8 procent. Aannames van Europese politici leunen vaak op verouderde gegevens, die volgens de FAO door actiegroepen werden misbruikt.

-------------- Einde Persbericht ------------